Utworzenie w 2016 roku Wojsk Obrony Terytorialnej było jednym z największych sukcesów transformacji polskiego systemu obronnego po 1989 roku. W krótkim czasie zbudowano nowy rodzaj sił zbrojnych, oparty na zaangażowaniu obywateli i elastycznej strukturze mobilizacyjnej. Po dekadzie funkcjonowania nie ulega wątpliwości, że terytorialsi znacząco wzmocnili potencjał obronny państwa oraz relacje wojska ze społeczeństwem.
Jednocześnie sukces ten ujawnił istotne ograniczenia. W ostatnich latach WOT coraz częściej funkcjonują jako formacja wielozadaniowa, nadmiernie obciążona zadaniami o charakterze kryzysowym. Choć wpisuje się to w ich misję, prowadzi do osłabienia zdolności bojowych. Ograniczony czas na szkolenie i presja szybkiej rozbudowy sprawiają, że przygotowanie do działań w konflikcie zbrojnym pozostaje niewystarczające. Autorzy Raportu podkreślają konieczność przywrócenia właściwej równowagi między zaangażowaniem w działania kryzysowe, a systemowym przygotowaniem do zadań bojowych.
Zachęcamy do zapoznania się z pełną treścią Raportu: